SlowingoGramatyka
C2 1 / 10

Czasy angielskie dla biegłych: I was wondering, narracja w present simple i inne odcienie znaczenia

Tense and Aspect: Fine Shades of Meaning

Na tej stronie
  1. Cel lekcji
  2. Główna idea
  3. Polski a angielski
  4. Budowa
  5. Użycie
  6. Częste błędy
  7. Pułapki dla Polaków
  8. Nie myl
  9. Pisownia i wymowa
  10. Złota zasada
  11. Ćwiczenia

Cel lekcji

Po tej lekcji wybierzesz czas nie tylko ze względu na to, kiedy coś się dzieje, ale też na to, jak ma to zabrzmieć: łagodniej, z większym dystansem, żywiej, z większym związkiem z teraźniejszością — i odczytasz takie wybory w angielszczyźnie innych ludzi.

Główna idea

Na niższych poziomach czas odpowiada na jedno pytanie: kiedy? Na poziomie C2 odpowiada także na drugie: jak blisko tej sprawy chcę stanąć?

Wyobraź sobie, że trzymasz w ręku prośbę, wspomnienie albo nowinę. Czas teraźniejszy trzyma ją blisko, tuż przed tobą: na żywo i wprost. Czas przeszły trzyma ją na długość ręki: dalej w czasie, w rzeczywistości albo w relacji z rozmówcą. Aspekt zmienia sposób trzymania: forma prosta pokazuje całość, ustalony fakt; forma ciągła (continuous) — coś, co się rozwija, jest tymczasowe i wciąż otwarte; forma perfect łączy wcześniejsze wydarzenie z teraźniejszością.

Biegli mówcy ciągle przesuwają rzeczy: prośbę odsuwają na długość ręki (I was wondering…), dawną historię przyciągają blisko (So I walk in, and there's this guy…), życzenie czynią ostrożnym (I'm hoping…).

To obraz znany z B2-12, gdzie strona bierna w relacjach trzymała twierdzenie na dystans. Nic z tego nie łamie systemu czasów z B1-35. To korzystanie z systemu. Kiedy widzisz dystans, „wyjątki” stają się wyborami.

Polski a angielski

Część tych mechanizmów polski zna bardzo dobrze. Mówimy „Chciałam zapytać, czy…” i „Zastanawiałem się, czy…” — czas przeszły odnosi się do teraz i zmiękcza prośbę, dokładnie jak I wanted to ask, I was wondering. Opowiadając anegdotę, też przechodzimy w teraźniejszy: „Stoję wczoraj na przystanku, a tu podchodzi kobieta…”. Różnice: polski nie ma form ciągłych, więc różnicy między I hope a I'm hoping nie oddasz czasem — po polsku robią to raczej tryb przypuszczający i słowa typu „liczę, że”. Polski ma jeden czas przeszły, więc wybór między present perfect a past simple („Skaleczyłam się” = I've cut albo I cut) trzeba robić świadomie. Polskie „miałam nadzieję” to często I had hoped (nadzieja się nie spełniła). A w mowie zależnej polski w ogóle nie cofa czasu: „Powiedziała, że jest uczulona” — po angielsku pozostawienie czasu to świadomy sygnał „i nadal tak jest”.

PolskiAngielskiCo się dzieje
Zastanawiałam się, czy mógłby pan przejrzeć moje CV.I was wondering if you could look at my CV.przeszły = uprzejmy dystans; tak samo
Liczę na to, że pomoże mi pani z rezerwacją.I'm hoping you can help me with a booking.po angielsku forma ciągła łagodzi
Miałam nadzieję, że skończę dziś raport, ale…I had hoped to finish the report today, but…nadzieja się nie spełniła: past perfect
Stoję na przystanku, a tu podchodzi kobieta…So I'm standing at the bus stop, and this woman comes up…narracja w czasie teraźniejszym: tak samo
Słyszałam, że przeprowadzasz się do Lizbony.I hear you're moving to Lisbon.po angielsku present simple
Skaleczyłem się. Masz plaster?I've cut my finger.ważne teraz: present perfect
Skaleczyłem się w zeszłym tygodniu.I cut my finger last week.zamknięta przeszłość: past simple
Powiedziała, że jest uczulona na orzechy.She told me she's allergic to nuts.bez cofania czasu = nadal prawda

Budowa

Czas i aspekt jako narzędzia niuansu

NarzędziePodstawowe znaczenieJaki odcień może dodać
przeszły zamiast teraźniejszegowtedy, nie terazdystans w relacji: łagodniej, mniej bezpośrednio
forma ciągław toku, tymczasowoostrożnie, niedokończenie, z możliwością zmiany
present simple o przeszłych wydarzeniachterazżywo, na żywo, dramatycznie; nagłówki; streszczenia
present perfect a past simplezwiązane z teraz a zamknięte„to ważne teraz” a „to już minęło”
past perfect przy życzeniachprzed momentem w przeszłościnadzieja albo plan, który się nie spełnił

Skala uprzejmości (prośba o pomoc)

Bardziej bezpośrednio→→Z większym dystansem
I want to ask you…I'd like to ask you…I'm wondering if…I was wondering if…

Użycie

1Czas przeszły i forma ciągła dla uprzejmości i dystansu

Czas przeszły może pokazywać dystans wobec rozmówcy, a nie tylko w czasie. Forma ciągła sprawia, że życzenie brzmi ostrożnie i niedokończenie, więc łatwiej odmówić. Połączenie obu daje największą łagodność. Just zmiękcza jeszcze bardziej. Te formy odnoszą się do teraz — tak jak polskie „chciałam zapytać”.

I was wondering if you could look at my CV.
Zastanawiałam się, czy mógłby pan przejrzeć moje CV.
prośba teraz
I'm hoping you can help me with a booking.
Liczę na to, że pomoże mi pani z rezerwacją.
łagodniej niż „I hope”
Did you want a receipt?
Potrzebuje pan paragonu?
delikatne pytanie obsługi; pytanie dotyczy teraz
We were thinking of leaving around six, if that works for you.
Myśleliśmy o tym, żeby wyjść koło szóstej, jeśli ci to pasuje.
ostrożna propozycja
I just wanted to check that the invoice arrived.
Chciałem tylko się upewnić, że faktura dotarła.
I was going to ask whether there's any flexibility on the deadline.
Chciałam zapytać, czy jest jakaś możliwość przesunięcia terminu.

2Past perfect o nadziejach i planach, które się nie spełniły

Had hoped / had wanted / had intended / had meant + bezokolicznik z to patrzy wstecz na życzenie, które się nie spełniło. Dodaje nutę rozczarowania albo uprzejmego żalu (polskie „miałam nadzieję”, „chciałem”, „mieliśmy zamiar”). W bardzo formalnej prośbie o teraz I had hoped… bywa też szczególnie ostrożnym sposobem proszenia.

I had hoped to finish the report today, but the data hasn't arrived.
Miałam nadzieję, że skończę dziś raport, ale dane nie dotarły.
nadzieja się nie spełniła
We'd wanted to visit the museum, but it was closed for repairs.
Chcieliśmy zwiedzić muzeum, ale było zamknięte z powodu remontu.
I'd meant to call you last night; sorry, I fell asleep.
Miałem do ciebie wczoraj zadzwonić, przepraszam, zasnąłem.
We had intended to start work in May.
Mieliśmy zamiar rozpocząć prace w maju.
plan się zmienił
I had hoped you might be able to advise us on this.
Liczyliśmy, że mógłby nam pan w tej sprawie doradzić.
formalna, bardzo ostrożna prośba o teraz

3Present simple w anegdotach, dowcipach, nagłówkach i streszczeniach

Present simple zamienia przeszłe wydarzenia w występ na żywo. Używa się go w potocznych anegdotach i dowcipach, w nagłówkach prasowych (o niedawnych wydarzeniach), w streszczeniach książek i filmów oraz w relacjach na żywo. Present continuous często maluje tło sceny. Polski robi bardzo podobnie.

So I'm standing at the bus stop, and this woman comes up and asks me for directions.
Stoję sobie na przystanku, a tu podchodzi jakaś kobieta i pyta mnie o drogę.
anegdota
A man walks into a library and asks for a book about paranoia.
Wchodzi facet do biblioteki i prosi o książkę o paranoi.
początek dowcipu
Minister resigns over expenses row.
Minister podaje się do dymisji po aferze z wydatkami.
nagłówek = niedawne wydarzenie
In the novel, the narrator returns to her hometown and discovers a family secret.
W powieści narratorka wraca do rodzinnego miasta i odkrywa rodzinną tajemnicę.
streszczenie
Okafor passes to Lindqvist, Lindqvist shoots, and it's in!
Okafor podaje do Lindqvista, Lindqvist strzela i jest gol!
relacja na żywo

4Present simple o informacjach, które do ciebie dotarły

Z hear, understand, gather, see, be told present simple może przekazywać informację, która dotarła wcześniej: źródło jest mniej ważne niż to, że wiesz o tym teraz. To łagodny, lekko formalny sposób, żeby poruszyć temat. Po polsku zwykle mówimy w czasie przeszłym: „słyszałam, że…”, „dowiedziałem się, że…”.

I hear you're moving to Lisbon. Congratulations!
Słyszałam, że przeprowadzasz się do Lizbony. Gratulacje!
po polsku przeszły, po angielsku present simple
I understand you've applied for the manager's job.
O ile wiem, złożyłeś podanie na stanowisko kierownika.
I see the council has finally fixed the road.
Widzę, że gmina w końcu naprawiła drogę.
zauważyłem, przeczytałem albo usłyszałem
I gather the meeting didn't go well.
Z tego, co słyszę, spotkanie nie poszło najlepiej.

5Present perfect a past simple: związek z teraz i dystans

Present perfect mówi „to jest związane z teraz”; past simple zamyka wydarzenie w skończonej ramie. Przy tym samym wydarzeniu wybór może zmienić przekaz: nowina albo opowieść, wciąż ważne albo już nieaktualne, wciąż możliwe albo już niemożliwe. Polski czas przeszły tego nie rozróżnia, więc wybór należy do ciebie.

I've cut my finger. Do you have a plaster?
Skaleczyłem się w palec. Masz plaster?
ważne teraz: potrzebuję pomocy; plaster (UK), bandage (US)
I cut my finger last week, but it's fine now.
Skaleczyłem się w palec w zeszłym tygodniu, ale już wszystko w porządku.
zamknięte
Have you seen the new exhibition at the gallery?
Widziałaś nową wystawę w galerii?
wystawa wciąż trwa
Did you see the exhibition at the gallery?
Widziałaś tę wystawę w galerii?
wystawa się skończyła albo wizyta już minęła
I've never understood why people queue overnight for a phone.
Nigdy nie rozumiałam, dlaczego ludzie stoją całą noc w kolejce po telefon.
całe moje życie aż do teraz; queue (UK), line up (US)
My grandfather never understood computers.
Mój dziadek nigdy nie rozumiał komputerów.
jego życie się zakończyło; po polsku ten sam czas przeszły

6Czas w mowie zależnej, gdy sytuacja wciąż jest prawdziwa

Po czasowniku wprowadzającym w przeszłości cofnięcie czasu (B1-12) jest normalne, ale nieobowiązkowe, gdy treść wciąż jest prawdziwa. Pozostawienie pierwotnego czasu sygnalizuje „i nadal tak jest”; cofnięcie po prostu relacjonuje, co powiedziano, bez komentarza o teraźniejszości. Polski nigdy nie cofa czasu, więc po angielsku to wybór, nie automat.

She told me she's allergic to nuts, so don't put any in the salad.
Mówiła mi, że jest uczulona na orzechy, więc nie dodawaj ich do sałatki.
wciąż prawda i ważne
He said he was allergic to nuts.
Powiedział, że jest uczulony na orzechy.
neutralna relacja; po polsku bez zmiany czasu
The guide explained that the castle dates from the twelfth century.
Przewodnik wyjaśnił, że zamek pochodzi z XII wieku.
fakt stały
You said you'd call me!
Mówiłeś, że do mnie zadzwonisz!
cofnięcie naturalne: obietnica padła w przeszłości
My doctor said I need more sleep.
Lekarz powiedział, że potrzebuję więcej snu.
rada wciąż aktualna

7Zaawansowane niuanse czasowników stanu: I'm loving it, I'm hearing that…, You're being serious?

Podstawowe zasady dotyczące czasowników stanu w formie ciągłej są w B1-34. Na C2 zwróć uwagę na trzy efekty. Loving / liking / enjoying w formie ciągłej podkreślają entuzjazm, który trwa; to potoczne. I'm hearing / I'm seeing relacjonuje napływające informacje albo trend — częste w biznesie i dziennikarstwie. Are you being serious? podważa czyjeś zachowanie w tej chwili.

I'm loving this new job so far.
Na razie jestem zachwycona nową pracą.
potocznie: entuzjazm teraz
I'm hearing that the merger might be delayed.
Coraz częściej słyszę, że fuzja może się opóźnić.
wieści wciąż napływają
We're seeing more and more customers pay by phone.
Obserwujemy, że coraz więcej klientów płaci telefonem.
trend, który widzimy
Are you being serious, or is this a joke?
Mówisz poważnie czy żartujesz?
twoje zachowanie teraz
You're being serious? You really want to quit?
Mówisz serio? Naprawdę chcesz rzucić pracę?
szyk zdania oznajmującego z intonacją pytającą: zdziwienie

Częste błędy

❌I'm knowing the answer.
✅I know the answer.
know nie ma znaczenia czynności; zostaje w formie prostej.
❌I was wondering if could you help me.
✅I was wondering if you could help me.
Po if szyk zdania oznajmującego (B1-14).
❌I have seen him yesterday.
✅I saw him yesterday.
Określenie zakończonego czasu wymaga past simple.
❌I had hoped to can come.
✅I had hoped to be able to come. lub I had hoped to come.
Po to nie ma czasownika modalnego; użyj be able to.
⚠️Yesterday I walk into the office and I saw my boss.
✅Yesterday I walk into the office and I see my boss. lub Yesterday I walked into the office and saw my boss.
Nie zmieniaj ramy przypadkowo; wybierz dla opowieści teraźniejszy albo przeszły.
⚠️Headline: Prime Minister has visited flood victims.
✅Prime Minister visits flood victims.
Gramatycznie nie jest to błąd, ale nagłówki opisują niedawne wydarzenia w present simple.
⚠️I'm understanding that you want a refund.
✅I understand that you want a refund.
Słychać to w mowie biznesowej, ale wielu słuchaczy uważa to za niezręczne; forma prosta jest bezpieczniejsza.

Pułapki dla Polaków

1. „Chcę zapytać”, „Proszę o…” w czasie teraźniejszym. Po polsku „Chcę zapytać, czy…” czy „Proszę o rabat” brzmią całkiem uprzejmie. Dosłowne I want to ask…, I ask for… jest po angielsku bardzo bezpośrednie, a w prośbie do przełożonego czy klienta — szorstkie. Odsuń prośbę na długość ręki: czas przeszły, forma ciągła, would.

⚠️I want to take Friday off.
✅I was wondering if I could take Friday off. lub I'd like to take Friday off, if that's possible.
Poprawne, ale zbyt bezpośrednie wobec przełożonego.
⚠️I ask you to check my essay.
✅I was hoping you might have time to check my essay.
Brzmi jak polecenie, a nie uprzejma prośba.

2. Jeden polski czas przeszły → present perfect z zakończonym czasem. Po polsku „Skończyłam to wczoraj wieczorem” i „Już skończyłam” mają ten sam czas. Po angielsku określenie zakończonego czasu (yesterday, last night, in 2015, ago) wymaga past simple — żaden niuans tego nie zmienia.

❌I have finished it last night.
✅I finished it last night.

3. Brak cofnięcia czasu, gdy sytuacja się zmieniła. Polski nie cofa czasu w mowie zależnej. Po angielsku pozostawienie czasu teraźniejszego znaczy „i nadal tak jest”. Jeśli to już nieprawda, zdanie wprowadza w błąd.

⚠️Last year Tom told me he is working in Berlin, but now he's in Paris.
✅Last year Tom told me he was working in Berlin, but now he's in Paris.
Czas teraźniejszy sugerowałby, że Tom wciąż pracuje w Berlinie.

4. „Miałem zamiar…” → I had intention to. Polskie „miałem zamiar” kusi dosłownym tłumaczeniem, a brak przedimków w polszczyźnie gubi jeszcze the. Niespełniony plan to po prostu had intended / had meant + to.

❌I had intention to call you last night.
✅I had intended to call you last night. lub I'd meant to call you last night.

Nie myl

uprzejmy czas przeszły i prawdziwa przeszłość — Uprzejmy czas przeszły odnosi się do teraz; prawdziwy — do zakończonego czasu. Decydują kontekst i określenia czasu. Po polsku „chciałam cię o coś zapytać” działa tak samo.

I wanted to ask you something.
Chciałam cię o coś zapytać.
uprzejmie: pytam teraz
I wanted to ask you something yesterday, but you'd left.
Chciałam cię wczoraj o coś zapytać, ale już wyszedłeś.
prawdziwa przeszłość

I hope, I'm hoping, I was hoping i I had hoped — Im dalej wstecz, tym łagodniej — aż do past perfect, który zwykle oznacza, że nadzieja się nie spełniła (w bardzo formalnej prośbie bywa też szczególnie ostrożny: I had hoped you might…).

I hope you can come.
Mam nadzieję, że przyjdziesz.
neutralnie
I was hoping you could come.
Liczyłam, że może przyjdziesz.
łagodniejsza prośba, teraz
I had hoped you could come.
Miałam nadzieję, że przyjdziesz.
nie udało ci się przyjść i jest mi przykro

is i is being (zachowanie) — Podstawowa różnica jest w B1-34; na C2 being w pytaniu rzuca rozmówcy wyzwanie.

Are you serious?
Mówisz poważnie?
zwykłe sprawdzenie
Are you being serious?
Ty tak na serio?
podejrzewam, że żartujesz albo się ze mną drażnisz

Pisownia i wymowa

  • Formy uprzejme w mowie prawie zawsze się skraca: I'm hoping, I'd like, I'd hoped.
  • I was wondering zawiera słabą formę was: /aɪ wəz ˈwʌndərɪŋ/. Samogłoska jest krótka i niewyraźna — polski nie redukuje samogłosek, więc łatwo powiedzieć pełne „łoz”. Mocna forma /wɒz/ (UK), /wʌz/ (US) pojawia się tylko wtedy, gdy was jest akcentowane albo kończy zdanie (Yes, I was.). W wondering /ŋ/ na końcu bez dodanego „g”.
  • W mówionych opowieściach w present simple bardzo częste jest there's, nawet przed liczbą mnogą (there's these two guys…). Rozpoznawaj je; w piśmie używaj there are.
  • W Are you being serious? akcent pada na being, gdy podważasz słowa rozmówcy.
  • I'd hoped i I'd hope brzmią prawie tak samo; słuchaj kontekstu (rozczarowanie w przeszłości albo oczekiwanie teraz). Końcowe /d/ w hoped to w szybkiej mowie ledwie słyszalny dźwięk.

Złota zasada

Czas to nie tylko zegar — to także dystans. Cofnij się do przeszłości, żeby zabrzmieć uprzejmie, użyj formy ciągłej, żeby zabrzmieć ostrożnie, past perfect dla nadziei, które się nie spełniły, a czasu teraźniejszego, żeby przeszłość brzmiała żywo albo wciąż aktualnie. Zawsze sprawdzaj, czy określenia czasu nie przeczą twojemu wyborowi (yesterday + present perfect to nadal błąd). I pamiętaj: polskie „chcę zapytać” to po angielsku często I was wondering, a jeden polski czas przeszły to po angielsku świadomy wybór między present perfect a past simple.

Ćwiczenia

A. Forma

Przekształć każde zdanie zgodnie z poleceniem. Zachowaj znaczenie.

  1. Zwiększ dystans i ostrożność prośby, używając „wonder” w past continuous: I want to ask if you could extend the deadline.
  2. Pokaż, że plan się nie powiódł, używając past perfect czasownika „intend”: We planned to stay a week, but we left after three days.
  3. Przekształć na narrację w czasie teraźniejszym, jak w opowieści dla znajomych: I was standing at the bus stop when a woman came up and asked me for directions.
  4. Przekształć w nagłówek prasowy: The national team has won the World Cup after a dramatic final.
  5. Przekaż bez cofania czasu, żeby pokazać, że to nadal prawda: "I'm allergic to nuts," Mia told me.
  6. Delikatnie porusz temat, zaczynając od „I hear”: Someone told me that you are moving to Lisbon.
  7. Przekształć w uprzejme pytanie sprzedawcy o teraz, używając past simple: Do you want a receipt?

B. Znaczenie

Przeczytaj opis sytuacji i wybierz zdanie, które najlepiej do niej pasuje.

  1. Brytyjski angielski: w kuchni u znajomych właśnie przytrafia ci się skaleczenie i potrzebujesz pomocy teraz. Które zdanie pasuje?
  2. Wystawa w miejskiej galerii zakończyła się w zeszłym miesiącu. Pytasz o nią znajomego. Które pytanie pasuje?
  3. Piszesz do profesora, którego nie znasz osobiście, z prośbą o referencje. Które otwarcie jest najostrożniejsze i najbardziej pełne szacunku?
  4. Koleżanka mówi, że jutro składa wypowiedzenie, a ty podejrzewasz, że się z tobą drażni. Które pytanie pasuje?
  5. Na zebraniu zespołu kierowniczka wspomina, że w tym tygodniu napłynęło kilka doniesień, a wciąż przychodzą kolejne. Które zdanie pasuje?
  6. Streszczenie fabuły w recenzji książki. Które zdanie odpowiada zwykłej konwencji?

C. Znajdź błąd

Popraw błąd. Jeśli zdanie jest poprawne, napisz correct.

  1. I'm knowing exactly what you mean, but I still think we should wait until the figures are confirmed.
  2. I have met her at a conference in Berlin in 2019, and we have stayed in touch ever since.
  3. I was wondering if could you send me the latest version of the contract before Friday's meeting.
  4. I gather the trains aren't running today because of the strike, so we'll have to take the coach.
  5. We had hoped to can finish the extension before the winter, but the builders kept finding new problems.

D. W kontekście

Ten e-mail do hotelu brzmi zbyt bezpośrednio. Przekształć ponumerowane fragmenty zgodnie z poleceniami.

A booking enquiry
Dear Ms Ferreira,
(19) I want to ask if you have two double rooms free on the weekend of 14 June. (20) We hoped to book online, but the website was down all morning. (21) Someone told me that you now offer a shuttle from the station. We are coming for my parents' fortieth wedding anniversary, and (22) we plan to arrive at around four. (23) My father told us, "I can't manage stairs", so a room on the ground floor would be ideal for him. Finally, (24) we want you to give us a small discount for a group booking.
Kind regards,
Lena Marsh
  1. Zwiększ dystans i uprzejmość w (19), używając „wonder”.
  2. Przekształć (20), używając past perfect, żeby pokazać, że plan się nie powiódł.
  3. Przekształć (21), używając „I understand”.
  4. Przekształć (22), używając past continuous, tak aby plan brzmiał ostrożnie.
  5. Przekaż (23) bez cudzysłowu, zachowując czas, żeby pokazać, że to nadal prawda.
  6. Przekształć (24) w łagodną prośbę z „hoping”.

E. Twoja kolej

Napisz po angielsku krótkie teksty z niuansami z tej lekcji.

  1. Napisz 2–3 zdania do starszego rangą współpracownika z prośbą o przesunięcie spotkania. Użyj co najmniej dwóch sposobów budowania dystansu (czas przeszły, forma ciągła, just), które odnoszą się do teraz, i nie używaj bezpośredniego I want.
  2. Napisz 2–3 zdania o planie, który się nie powiódł. Użyj had hoped albo had intended + bezokolicznik z to, a potem w past simple napisz, co się stało zamiast tego.
  3. Opowiedz w trzech zdaniach początek zabawnej historii. Tło sceny opisz w present continuous, a główne wydarzenia w present simple.

F. Powtórka mieszana

Powtórz materiał z poprzednich lekcji.

  1. B1-34 State verbs w czasie continuous: I think czy I'm thinking, You're being silly
    Przekształć tak, aby zdanie mówiło o czyimś zachowaniu w tej chwili, a nie o charakterze: You are very rude.
  2. B2-26 Bound to, likely to, sure to: jak mówić o prawdopodobieństwie po angielsku
    Przekształć, używając „likely”: Traffic will probably be heavy over the holiday weekend.
  3. C1-14 Czasowniki modalne dla zaawansowanych: will i would w przypuszczeniach, may well, might as well
    Przekształć w pewne przypuszczenie z „will”: I'm sure she's asleep now, because it's midnight in Tokyo.
Odpowiedzi

A. Forma

  1. I was wondering if you could extend the deadline. / I was wondering whether you could extend the deadline.
  2. We had intended to stay a week, but we left after three days.
  3. I'm standing at the bus stop when a woman comes up and asks me for directions.
  4. National team wins World Cup after dramatic final.
  5. Mia told me she's allergic to nuts. / Mia told me that she's allergic to nuts.
  6. I hear you're moving to Lisbon. / I hear that you're moving to Lisbon.
  7. Did you want a receipt?

B. Znaczenie

  1. I've cut my finger. Have you got a plaster?
  2. Did you see the exhibition at the city gallery?
  3. I was wondering if you might be able to write me a reference.
  4. Wait, are you being serious, or is this a joke?
  5. I'm hearing that our main supplier may close.
  6. In the novel, the narrator returns to her hometown and discovers a family secret.

C. Znajdź błąd

  1. I know exactly what you mean, but I still think we should wait until the figures are confirmed.
  2. I met her at a conference in Berlin in 2019, and we have stayed in touch ever since.
  3. I was wondering if you could send me the latest version of the contract before Friday's meeting. / I was wondering whether you could send me the latest version of the contract before Friday's meeting.
  4. ✓ I gather the trains aren't running today because of the strike, so we'll have to take the coach.
  5. We had hoped to be able to finish the extension before the winter, but the builders kept finding new problems. / We had hoped to finish the extension before the winter, but the builders kept finding new problems.

D. W kontekście

  1. I was wondering if you had two double rooms free on the weekend of 14 June. / I was wondering if you have two double rooms free on the weekend of 14 June. / I was wondering whether you had two double rooms free on the weekend of 14 June.
  2. We had hoped to book online, but the website was down all morning.
  3. I understand you now offer a shuttle from the station. / I understand that you now offer a shuttle from the station.
  4. we were thinking of arriving at around four / we were planning to arrive at around four
  5. My father told us he can't manage stairs, so a room on the ground floor would be ideal for him.
  6. we were hoping you might be able to give us a small discount for a group booking / we were hoping you could give us a small discount for a group booking

E. Twoja kolej

  1. I just wanted to check whether Thursday's meeting is still on. I was wondering if we could move it to Friday morning, as I'm hoping to have the budget figures ready by then.
  2. I had hoped to run a marathon this year. Unfortunately, I hurt my knee in March, so I took up swimming instead.
  3. So I'm sitting on the train, reading my book, and a man gets on with a cat on his shoulder. He sits down right next to me. Then the cat climbs onto my head.

F. Powtórka mieszana

  1. You're being very rude.
  2. Traffic is likely to be heavy over the holiday weekend.
  3. She'll be asleep now, because it's midnight in Tokyo.
Aplikacja AndroidUcz się w drodze Google Play